Sunday, March 05, 2006

چی کار کنم؟

فراموش نکردنش یه رنجه. نوشتن از من و نخوندن از اون یه رنجه. یه رنجه. دیدنش تو خیابون و ندیدنش. باید فراموشش کرد. تاکسی‌ها منو زودتر از اتوبوس اون نمی‌رسونن به انقلاب. انقلاب از این به بعد یه رنجه. کارگر شمالی، اون کوچه که سرش عابر بانکه یه رنجه. همه‌ی اینا قابل بحثه. به طور متفاوتی زیر کلاه سرمه‌ایم جام امنه. اما همه‌ی اینا یه رنجه.

حامد شاملو

11 Comments:

Anonymous Salar said...

Doorod Be Doostane Aziz ... Neveshtehayetan Ra Khandam Dar Pas Har Kalame Yek Chizi Nahofte Ast ... Khili Khob Va Shenidani ...

Moafagh Va Pirooz BAshid

05 March, 2006 05:38  
Anonymous سروش سمیعی said...

دوستان عزیز سلام،
من هرگز نگفته ام که نمی شود ادبیات را به متال دوخت!خودم داستانی دارم که اینگونه است،می توانید در آرشیو بهمن ماه آنرا بخوانید...make me bad...
در مورد اروتیک هم من چه بگویم که خودتان بهتر می دانید...اصلا داستان را دوباره توی بلاگ می گذارم...نظری هم به آن بدهید...شاد و پیروز باشید...با احترام سروشا

05 March, 2006 15:30  
Anonymous آرزو said...

درس نمی دونم ولی اگه رییس ماس که لابد شطرنج مطرنج بلت نی !

06 March, 2006 11:23  
Anonymous سروش سمیعی said...

مشتاقم که زودتر باز نویسی داستان پایان یابد تا بخوانمش.دوست من شاید هدفی مشترک را دنبال می کنیم. من هم موسیقی متال را دیوانه وار می پسندم. اما داستانی که خواندی متال نبود،ترنس بود.حتما چیزهایی در باره ی ترنس مدرن شنیدی.من دنبال آن هستم.می دانی که ما در موسیقی ترنس تکرار ریتم و ملودی را داریم و البته جایگزینی سازها.خوب به داستان که بر می گردیم این مشهود هست یا نه؟ من سعی دارم به ترنس مدرن برسم که فعلا سر دو راهی مانده ام. راستی شاید آنچه در ترنس مهم است خلسه است و شاید هم خلسه نیست. شاد و پیروز باشید...با احترام سروشــ

07 March, 2006 19:17  
Anonymous سروش سمیعی said...

((بورژوازی ادبی – نخاله های با د کنکی ))
فکر کرده اید که ادبیات امروز ما سر از کجا در آورده ؟
فکر کرده اید که مافیای موهوم ادبی کشور ما ایران کاری کمتر از ((11 سپتامر )) نکره اند ؟
فکر کرده اید که نشستن در کنج وبلاگهایمان نوعی حمایت از این حرکتهای مافیایی است ؟
تا کی تنها وب به روز خواهید کرد ؟
ما آمده ایم که با صدای هرچند کوچکمان ((سونامی شعر بی غرض را برپا کنیم ))
به دیدن این نمایش بیایید تا دیدارش به ما بپیوندید . به مایی که حداقل تا به امروز به جنبش مافیایی ((شعر و داستان)) کشور که حتی به سایتهای ادبی ما نیز سرایت کرده ما را در خود حل نکرده .
بیایید تا خودتان را ثابت کنید ...و اگر نه این حرکت خود جوش به حرکت خود ادامه خواهد داد ...

تیرداد راد
سروش سمیعی
روح الله محمدی (مانی) -جنبش ادبيات پست مدرن آنارشيسم-

12 March, 2006 21:41  
Anonymous آرزو said...

نه که شما خیلی دارین می نویسین آیا !

14 March, 2006 07:47  
Anonymous Hamid Jesmi said...

fekr konam up konin behtar bashe ...har rooy miyam hamin safaharo minibinam

16 March, 2006 21:08  
Anonymous Anonymous said...

خدايا جهنم تو بهشت است، مرا از جهنم خودم نجات بده...آمين

19 March, 2006 12:26  
Anonymous محسن said...

خدايا جهنم تو بهشت است، مرا از جهنم خودم نجات بده...آمين

19 March, 2006 12:27  
Anonymous پوريا said...

این واگویه های ذهنیت رو دوست دارم.از اوناییه که همه ما داریم ولی هیچ وقت بهش اهمیت نمیدیم

11 April, 2006 03:55  
Anonymous Anonymous said...

سلام قشنگ بود منو بردی به دوران جوانی چراغی

06 June, 2006 08:59  

Post a Comment

<< Home


Search Engine Optimization and Free Submission